Greece GPX

Η διαδρομή αποτελεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες διασχίσεις του Μαινάλου, συνδέοντας το Χιονοδρομικό Κέντρο με την Αλωνίσταινα μέσω της κορυφής Τζελάτη (1868 μ.). Κινείται σε μεγάλο μέρος πάνω σε σηματοδοτημένα μονοπάτια, διασχίζει δάση κεφαλληνιακής ελάτης και αλπικά λιβάδια και προσφέρει εκτεταμένη θέα προς την κεντρική Πελοπόννησο. Η κατάβαση προς την Αλωνίσταινα περιλαμβάνει τμήμα χωρίς σαφές μονοπάτι και απαιτεί προσοχή στην πλοήγηση.

Τμήμα 1
ΧΚ – Καλύβα (εγκαταλελειμμένο σαλέ) – Είσοδος στο μονοπάτι – Κούκος πριν το Μεσοβούνι

Εκκίνηση από το Χιονοδρομικό Κέντρο του Μαινάλου. (Σημείο Start).
Υψόμετρο σημείου εκκίνησης 1494 μ.
Προσπερνάμε το μεγάλο parking δίπλα στο σαλέ και κινούμαστε δυτικά ακολουθώντας δασικό ανηφορικό δρόμο ως την εγκαταλελειμμένη καλύβα – σαλέ του χιονοδρομικού. (Σημείο Kaliva).
Από εκεί αφήνουμε το χωματόδρομο και μπαίνουμε σε μονοπάτι ακολουθώντας κόκκινα σημάδια. Το μονοπάτι κινείται βορειοδυτικά και ανηφορικά, μέχρι το σημείο Koukos Dexia, όπου υπάρχει κούκος με κόκκινο βέλος.

Τμήμα 2
Τραβέρσα Μεσοβούνι – Βούρβουλα

Εκεί κινούμαστε δεξιά ακολουθώντας την πορεία που δείχνει το βέλος. Τραβερσάρουμε κάτω από την κορυφή Μεσοβούνι (το οποίο βρίσκεται στο δεξί μας χέρι), περνάμε χαρακτηριστικό μοναχικό δέντρο και κινούμαστε τραβερσαριστά και ανηφορικά προς την κορυφή Βούρβουλα, διαγράφοντας ένα νοητό “πέταλο” ως το σημείο Katavasi (υψόμετρο 1827 μ.) ακολουθώντας πάντα τα κόκκινα σημάδια.

Τμήμα 3
Κατάβαση στο Μεγάλο Διάσελο

Από εκεί αρχίζει απότομη κατάβαση ως το Μεγάλο Διάσελο (υψόμετρο 1655 μ.), ακολουθώντας πάλι τα κόκκινα σημάδια, τα οποία είναι λίγο αραιά. Το πεδίο είναι δασωμένο με έντονη κατηφορική κλίση.

Δυνατότητα διαφυγής
Στο Μεγάλο Διάσελο υπάρχει πινακίδα προς Λακκες Ρούχοι (Σημείο Pros Rouxoi). Αν την ακολουθήσει κανείς έχει τη δυνατότητα διαφυγής προς το οροπέδιο των Ρούχων, ακολουθώντας δασικό δρόμο που βρίσκεται αρκετά κοντά στο Μεγάλο Διάσελο. Εμείς όμως την αγνοούμε.

Τμήμα 4
Ανάβαση από το Μεγάλο Διάσελο στην αλπική ζώνη

Από το Μεγάλο Διάσελο συνεχίζουμε ευθεία μπροστά μας (κινούμενοι δυτικά, ελαφρά νοτιοδυτικά). Ακολουθούμε πάλι τα κόκκινα σημάδια. Σταθερή ανηφορική κλίση πάνω σε ράχη, ανάμεσα σε έλατα. Κινούμαστε ακριβώς πάνω στη ράχη ακολουθώντας τα σημάδια. Δεν κατεβαίνουμε από τη ράχη ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά, μέχρι να βγούμε σε ξέφωτο από όπου έχουμε θέα προς την κορυφή.

Τμήμα 5
Τελική κίνηση προς τη Τζελάτη

Από εκεί κινούμαστε με μικρές υψομετρικές διακυμάνσεις και ελαφρά ανηφορική τάση, ακολουθώντας τη σήμανση, περνώντας από υψίπεδα, λιβάδια αλλά και δασωμένα τμήματα.

Καταλήγουμε στην κορυφή Τζελάτη (1868 μ.). Εκεί υπάρχει χαρακτηριστικός πέτρινος διάδρομος που οδηγεί στο τριγωνομετρικό της κορυφής. Επίσης υπάρχουν τα ερείπια παλιού ξύλινου πυροφυλακίου.

Τμήμα 6
Κατάβαση ως την Αλωνίσταινα

Για να κατέβουμε στην Αλωνίσταινα κινούμαστε κυρίως νότια. Εδώ δεν υπάρχει σαφές μονοπάτι ούτε σημάδια. Ακολουθούμε την πορεία του ίχνους. Κινούμαστε σε υψίπεδα και λιβάδια και λίγο λίγο χάνουμε υψόμετρο. Ξαναμπαίνουμε σε δάσος και μετά από λίγο συναντάμε πάλι κόκκινα σημάδια και μονοπάτι το οποίο ακολουθούμε. Το μονοπάτι διασταυρώνει δασικό δρόμο στο σημείο Dromos. Δεν ακολουθούμε το δρόμο. Περνάμε απέναντι και συνεχίζουμε στο μονοπάτι μέχρι να φτάσουμε στα σπίτια της Αλωνίσταινας (1159 μ.) (Σημείο Alonistena).

• Απότομη κατάβαση με έντονη κλίση στο Τμήμα 3
• Κίνηση εκτός μονοπατιού χωρίς σημάδια στο Τμήμα 6
• Σχετικά αραιή σήμανση

• Το χειμώνα απαιτείται γνώση χρήσης χειμερινού εξοπλισμού (κραμπόν – πιολέ).
• Γενικά απαιτείται γνώση προσανατολισμού σε ορεινό πεδίο. Καλό είναι να μην βασίζεται κανείς μόνο στη χρήση του GPS ή σε εφαρμογές πλοήγησης. Αν νομίζετε ότι δεν έχετε την απαιτούμενη εμπειρία καλό είναι να ακολουθήσετε κάποιον ορειβατικό σύλλογο που δραστηριοποιείται στην περιοχή. Αυτοί θα σας βοηθήσουν να επιλέξετε διαδρομές κατάλληλες για εσάς από το πρόγραμμά τους, ώστε να χαρείτε την εμπειρία του βουνού με ασφάλεια.

Περπατήσαμε και καταγράψαμε τη διαδρομή τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 1 Ιουνίου 2026. Η πρόγνωση έδινε ιδανικές συνθήκες και κατά την εκκίνηση ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος. Παρόλα αυτά λίγο πριν φτάσουμε στην κορυφή, ένα μαύρο σύννεφο άρχισε να πλησιάζει από τα δυτικά και μας ανάγκασε να συνεχίσουμε χωρίς στάση φοβούμενοι καταιγίδα. Πράγματι η ανοιξιάτικη μπόρα δεν άργησε να έρθει. Μας πρόλαβε στην κατάβαση από τη Τζελάτη προς την Αλωνίσταινα και μας συνόδευσε για περίπου 45 λεπτά. Ολοκληρώσαμε έτσι τη διάσχιση σε 4 ώρες και 30 λεπτά, χωρίς στάσεις. Ευτυχώς οι κεραυνοί παρέμειναν σε ασφαλή απόσταση και η καταιγίδα πέρασε γρήγορα. Το εντυπωσιακό ήταν η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκε ο καιρός. Από τη στιγμή που είδαμε το σύννεφο μέχρι να μας φτάσει η μπόρα πέρασαν ελάχιστα λεπτά. Ήταν μια ακόμη υπενθύμιση ότι την άνοιξη ο καιρός στο βουνό μπορεί να αλλάξει πολύ γρηγορότερα απ’ όσο περιμένουμε. Για αυτό να έχεις πάντα μαζί σου ένα αδιάβροχο και να παρατηρείς τον ουρανό. Όσο ευνοϊκές κι αν είναι οι προγνώσεις.