Ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας από το περίφημο δρυόδασος της Φολόης, κοντά στο χωριό Κούμανι. Περπατήσαμε κάτω από τις βελανιδιές, απολαμβάνοντας τα χρώματα του φθινοπώρου, και κινηθήκαμε προς το Φαράγγι των Κενταύρων.

Μπαίνοντας στο φαράγγι, το τοπίο αλλάζει. Η πυκνή βλάστηση, τα βράχια και η υγρασία δημιουργούν ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον από το ανοιχτό δάσος της Φολόης. Ακολουθήσαμε το φαράγγι με κατεύθυνση προς το χωριό Φολόη, σε μια εύκολη γενικά διαδρομή και μέσα σε ένα τοπίο πραγματικά μοναδικής ομορφιάς.

Το μοναδικό σημείο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή βρίσκεται μέσα στο φαράγγι, όπου συναντάμε έναν σχεδόν κάθετο «τοίχο», ύψους περίπου δυόμισι μέτρων. Για το πέρασμά του έχει τοποθετηθεί ξύλινη σκάλα. Όταν πραγματοποιήσαμε τη διαδρομή, μάλιστα, έτυχε την ίδια ημέρα να τοποθετηθεί μια καινούργια και αρκετά γερή σκάλα. Παρ’ όλα αυτά, χρειάζεται πάντα προσοχή, καθώς το ξύλο βρίσκεται σε περιβάλλον με αρκετή υγρασία και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να φθαρεί.

Η πορεία μας ήταν κυκλική. Μετά την έξοδο από το φαράγγι περάσαμε από το χωριό Φολόη και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής προς το σημείο όπου είχαμε ξεκινήσει. Το τελευταίο κομμάτι μάς έφερε και πάλι μέσα στο δρυόδασος, περπατώντας πάνω σε ένα πραγματικό χαλί από πεσμένα φύλλα βελανιδιάς.

Η Φολόη είναι όμορφη όλες τις εποχές, αλλά το φθινόπωρο έχει κάτι ξεχωριστό. Οι αποχρώσεις του δάσους, τα πεσμένα φύλλα και το ιδιαίτερο περιβάλλον του φαραγγιού κάνουν τη συγκεκριμένη διαδρομή ιδανική για αυτή την εποχή. Ένα μέρος που δεν χρειάζεται μεγάλες υψομετρικές διαφορές ή δύσκολες αναβάσεις για να εντυπωσιάσει. Αρκεί μια βόλτα κάτω από τις βελανιδιές.