Ξεκινήσαμε το περπάτημα από το καταφύγιο του ΕΟΣ Τρίπολης, που βρίσκεται δίπλα στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου. Το βουνό ήταν καλυμμένο με φρέσκο χιόνι και κινηθήκαμε σε χιονισμένο πεδίο με κατεύθυνση την Οστρακίνα, την ψηλότερη κορυφή του Μαινάλου, σε υψόμετρο 1.981 μέτρων.

Η διαδρομή μέχρι την κορυφή δεν είναι μεγάλη, όμως με το χιόνι το τοπίο αλλάζει εντελώς. Τα έλατα χαμηλότερα δίνουν σταδιακά τη θέση τους στο γυμνό αλπικό τοπίο και όσο ανεβαίνουμε η θέα ανοίγει προς όλες τις κατευθύνσεις. Φτάνοντας στην Οστρακίνα, οι συνθήκες ήταν ιδανικές: καθαρή ατμόσφαιρα, φρέσκο χιόνι και εξαιρετική ορατότητα.

Από την κορυφή μπορούσαμε να διακρίνουμε πολλά από τα μεγάλα βουνά της Πελοποννήσου. Προς τα βόρεια ο Χελμός και η Ζήρεια, δυτικότερα ο Ερύμανθος και αρκετά νοτιότερα ο Ταΰγετος. Μια από εκείνες τις μέρες που η καθαρή χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα σου επιτρέπει να αντιληφθείς πραγματικά το ανάγλυφο και τις αποστάσεις ανάμεσα στα βουνά της Πελοποννήσου.

Από την κορυφή απογειώσαμε το drone μας και κάναμε μια μικρή πτήση πάνω από το χιονισμένο Μαίναλο. Από ψηλά η εικόνα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή, με τις λευκές πλαγιές της Οστρακίνας, τις γύρω κορυφογραμμές και τα ελατοδάση να απλώνονται χαμηλότερα.

Το Μαίναλο είναι όμορφο όλες τις εποχές του χρόνου, αλλά όταν καλύπτεται από φρέσκο χιόνι αποκτά έναν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα.